Ο Στράβων μας περιγράφει ένα άλλο βασίλειο με αυτό το όνομα στην περιοχή του σημερινού Νταγκεστάν και Αζερμπαϊτζάν στην Καυκασία, το οποίο σχετίζεται με την Αλβανία των Βαλκανίων. Παρόλα αυτά, οι πρώτες πηγές που αναφέρονται με βεβαιότητα στον συγκεκριμένο βαλκανικό λαό βρίσκονται σε ανώνυμο βουλγαρικό γραπτό του 11ου αιώνα και στο έργο του Μιχαήλ Ατταλειάτη.
Οι Βυζαντινοί συγγραφείς ονομάζουν τη σημερινή χώρα Αλβανία και τους κατοίκους Αλβανούς από τον 11ο αιώνα. Εκτός όμως της ονομασίας αυτής ιστορικά υπάρχουν κι άλλες:
Οι ίδιοι οι Αλβανοί ονομάζουν τους εαυτούς τους Σκιπτάρ (Shqiptar) και τη χώρα τους Σκιπερία (Shqipëria), δηλαδή χώρα των αετών.
Οι Τούρκοι τους ονομάζουν Αρναούτ.
Στην γκεγκική διάλεκτο, η χώρα λεγόταν Άρμπεν και οι κάτοικοι (Arbësh dhe Arbëresh) Άρμπενες - Αρμπινέοι (πληθ.) και Αρμπαναίοι.
Οι Έλληνες, Αλβανοί.
Οι Σλάβοι, Αρμπανάς και Αρμπανάδες.
Στην αρχαιότητα κατοικούσαν στην περιοχή πρώτο-Ελληνικοί πληθυσμοί ανάμεσα στους οποίους υπήρχαν αμέτρητες Ιλλυρικές φυλές, αρχαίοι Έλληνες και Θράκες. Οι Ιλλυρικές φυλές δεν είχαν δώσει καμιά ονομασία για τον εαυτό τους ούτε είχαν ξεχωριστή εθνότητα. Το όνομα "Ιλλυριοί" πιθανότατα προέρχεται από κάποια φυλή που ήρθε πρώτη σε επαφή με τους Έλληνες, με τον τρόπο αυτό ονομάστηκαν Ιλλυριοί όλοι οι υπόλοιποι λαοί με παρόμοια γλώσσα και έθιμα. Η σημαντικότερη Ελληνική αποικία που ιδρύθηκε στις Ιλλυρικές ακτές στην Αδριατική Θάλασσα ήταν η Απολλωνία, έγινε σταθμός στην Εγνατία που ξεκινούσε από τη Ρώμη και κατέληγε στην Κωνσταντινούπολη. Η περιοχή που αναφέρεται στην αρχαιότητα σαν Ιλλυρία έφτανε στα νότια μέχρι τον ποταμό Αώο. Ο Περίπλους του Ευξείνου Πόντου, ένα αρχαίο Ελληνικό κείμενο που έγραψαν τον 4ο αιώνα π.Χ. είναι το πρώτο που αναφέρει τα Ιλλυρικά φύλλα.] Στα δυτικά κατοικούσαν η Θρακική φυλή Βρύγες, στα νότια οι Έλληνες Ηπειρώτες Χάονες με πρωτεύουσα τη Φοινίκη.
